ایران کهن

 هر کسي کاو دور ماند از اصل خويش/بازجويد روزگار وصل خويش

گيرم که من شکسته شوم سيستان بجاست

در سيستان تهمتن کشورستان بجاست

ايران بجاست تا که بلند آسمان بجاست

يعقوب اگر نماند نمويم به ماتمش

پاينده باد رايت ايران و پرچمش

دوهزار وپانصد سال سلطنت ، دوهزار وپانصد سال افتخار، دوهزار وپانصد سال عظمت وجلال.

آری تاریخ کهن سرزمین ما دراین چند کلمه خلاصه میشود، درکلمات افتخار ، عظمت و جلال.

سرزمین کهن با تاریخی پرشکوه که همواره در صلح وصفا به سر برده و پیشاهنگ غالب امور بوده است.

آنگاه  که نیشتر به بطن زمین زده شد واسرار نهفته دردل خاک برون آمد ، آنگاه که آثار باستانی سرزمین ما کشف شدند، نگینی برتارک تاریخ نشست و آنهمه اسرار و زیبایی و عظمت که زمین  دردل  خود پنهان کرده بود ، بیکباره آشکار شد وهمگان را اعم از دوست ودشمن غرق در ستایش و حیرت نمود.

برخود میبالیم که کشور ما صاحب کهن ترین تاریخ جهان است. برخود میبالیم که سرزمین ما صاحب کهن ترین دین بشری بوده و آنزمان که دیگر اقلیم ها دربربریت وتوحش به سر میبردند ، یکتا پرستی آیین اجداد ما بوده است و این خود نشانه تمدن وپرهیزاز هرگونه پلیدی است.

گفتارنیک پندار نیک و کردارنیک شعار پیشینیان ما بوده است که دیگران بت های سنگی و زرین را میپرستیدند، گاو وحیوانات دیگر را پرستش میکردند و ما که دوهزار وپانصد سال پیش از این دارای چنین تمدن و آیینی بودیم ، ما که آیینی برتر ، صنعتی بالاتر و هنری پیشرفته تر از سایرین داشته ایم ، دوهزار و پانصد سال غرق در افتخار بوده ایم.

درتاریخ هیچ ملتی بدین حد دوارم نیاورده وپایدار نبوده است و تابدین اندازه در صلح و آرامش به سرنبرده است تا بدین حد از حقوق خود حق خود دفاع نکرده است ، دوهزار وپانصد سال خاک سرزمین ما باعرق جبین ایرانیان زحمتکش و صادق در آمیخته واز گل حاصل گل های افتخار روییده اند.

هرچند که نیشتر باستان شناسان بطن زمین را شکافته و مارا از این همه شکوه آگاه ساختند اما  باز  هر روز و هر ساعت نیز این مزار افتخارات ، این زمین پر فیض و برکت ، اسرار بیشتری را بروز میدهد ودیده ها را بیش از پیش خیره میسازد.

که بودند آنان که بنیان گذارند این سلطنت افتخار آمیز را ؟ که بودند آن نوابغ بشریت که از فیض آنان امروزه فرزندانشان ، ملتشان مست افتخار گشته ؟ که بودند کسانی که به همت آنان نام ایران در صدر لوح زرین تاریخ قرار گرفت؟

هرگاه در طول تاریخ سیر قهقرا را بپیماییم میبینیم زنجیری که ملت ما را به هم پیوسته زنجیری است که هر یک از حلقه های آنرا طبقه ای ، طایفه ای واقلیتی تشکیل داده است.

زنجیری که نه خصم خونخوار آنرا گسسته و نه مرور ایام زنگاری در آن بوجود آورده است ، زنجیری که با محبت با یگانگی با عرق جبین تمامی ملت با عشق به آب وخاک تفته شده است این زنجیر هیچ گاه نگسسته ورشته طلایی ومطول آن درطول زمان تاریخ دوهزار و پانصد ساله این سرزمین را تشکیل داده است.

 

جا دارد اینجا از تمامی دوستان نازنین سپاس گزاری کنم. هم در زمینه همراهی با تارنگار ، هم در زمینه همراهی در راه پخش اعتراض نامه به جدایی طلبان خوزستان  و همچنین لطفی که نسبت به خود من داشتید.

 

چو ایران نباشد تن من مباد      بدین بوم و بر زنده یک تن مباد

 

پاینده باد ایران

 

بدرود _ دیرزیوی شادزیوی روزافزون